Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Τέλος.

  Ώρα 2 μετά τα μεσάνυχτα.Με έναν ελαφύ πονοκέφαλο και ένα τσούξιμο στα μάτια απο τις πολλές χαμένες ώρες μπροστά στο pc ήρθε η ώρα-μετά από 8 μήνες που έχω να γράψω και αφού αναγκάστηκα να αλλάξω για εκατοστή φορά τους κωδικούς μου στο msn και στο gmail για να το κανω (συνηθίζω βλέπετε να τους ξεχνάω)-ήρθε η ώρα λοιπόν να γράψω κάτι σαν επίλογο σ'αυτό το blog.
  Μπήκα τυχαία σήμερα και ξαναδιάβασα όλα σχεδόν τα άρθρα μου.Κι ενώ αρχικά σκεφτόμουν τι ωραία που θα ήταν αν άρχιζα και πάλι να γράφω,όσο συνέχιζα να διαβάζω κατάλαβα επιτέλους το λόγο που σταμάτησα να γράφω.Και σταμάτησα γιατί δεν είμαι πια το κοριτσάκι που ο,τι το ενοχλούσε το έκανε λέξεις,ένα κείμενο με αισιόδοξο επίλογο ή έστω με μια απάντηση στο τέλος.Γιατί κατάλαβα οτι κανένα θέμα δεν μπορεί να αναλύθει και κανένα ζήτημα να λύθει μέσα σε ένα κείμενο και κυρίως σε ένα κείμενο που ακολουθεί σχεδόν κατα γράμμα το λυκειακό πλάνο:εισαγωγή-αιτίες-αποτελέσματα-τρόποι αντιμετώπισης.Γιατί,με άλλα λόγια,έχασα την παιδική αισιοδοξία μου,την πεποίθηση πως όλα είναι απλά και όλα αλλάζουν φτάνει να το θέλουμε.Έχασα ακόμη,κι αυτό μου προκαλεί θλίψη,το όνειρο που με οδήγησε στο να δημιουργήσω αυτό το blog:να γίνω δημοσιογράφος ωστέ να εκφράζω αυτά που σκέφτομαι και να κάνω με τη σειρά του τον κόσμο να σκέφτεται.Γι'αυτό το τελευταίο λέω τάχα πως φταίει η κρίση.Αυτή παρέα με τη Λογική σα να αποφάσισαν να μου πουν "Στοπ!Λογικέψου και γίνε δασκαλίτσα.." και στη συνέχεια πρόσθεσαν με ένα πονηρό κλείσιμο ματιού "θα κάνεις και ιδιαίτερα και θα βγάζεις καλά λεφτά".
  Γι'αυτό λοιπόν σταμάτησα να γράφω.Ίσως όμως κάποτε ν'αλλάξω γνώμη.Γιατί,όπως ξέρουν όσοι με γνωρίζουν καλά,είμαι και αναποφάσιστη...Γιατί ίσως όταν φύγει η Κρίση από την Ελλάδα ή φύγω εγώ από την Ελλάδα της Κρίσης,ίσως τότε και η Λογική να αλλάξει γνώμη,να μου κλείσει το μάτι και να μου πει "Μπορείς!Αν προσπαθήσεις μπορείς!Φτάνει να το θέλεις!Ναι,μπορείς να σκεφτείς και πάλι όπως σκεφτόσουν παλιά"..Ο,τι και να ξαναγράψω πάντως σίγουρα δε θα έχει σχέση με αυτό το blog.Τελείωσε το κεφάλαιο του ονειροπόλου κοριτσιού που έχει λύσεις για όλα...Θα τα ξάναπουμε μάλλον,με διαφορετικά κείμενα και διαφορετικό τρόπο σκέψης...Το ονειροπόλο κορίτσι μπορεί να έφυγε,αλλά δεν υπάρχει ακόμα το κορίτσι που θα ακολουθήσει τη Λογική που πάει χέρι χέρι με την Κρίση...Γιατί κάποια στιγμή θα ξαναγράψω.Μέχρι τότε αγαπητοί μου αναγνώστες,αληθινοί ή φανταστικοί...Καληνύχτα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου